De lokale boten hebben veel vierkante meters zeil en zijn net zo boeiend om te aanschouwen als de Bahamian Sloops. Deze boten hebben geen plank, maar de bemanning staat op het gangboord om het spul overeind te houden.

We kopen voor $ 5 een slechte kwaliteit gastvlaggetje van Haïti. Wel de goedkoopste vlag die we tot nu toe hebben hebben gekocht. Eigenlijk horen we alle verschillende vlaggetjes als echte cruisers zelf te maken. Daar denken we nog over.

Vanitas Vanitate. De Vanité ligt voor de kerk.

Het leven is hier redelijk primitief. Er is geen stromend water en ook geen electriciteit. Er staan langs de baai op de hoofdweg ongeveer 10 lantarenpalen op zonnecellen, verder is het behoorlijk donker ‘s avonds. De zonnepanelen en de accu’s zijn wel erg populair bij de bevolking.

We gaan het eiland per paard verkennen en komen langs de ‘ Chantier Naval’? We rijden, samen met onze gids, op 3 kleine paardjes, die in onze beleving nogal eenvoudig getuigd zijn. Een singel hebben ze nauwelijks en het opstappen ging dan ook vanaf een stuk beton.

Het hoofdstel is gefrabriceerd van touw.

Pim’s paard moest niet te dicht in de buurt komen, anders was er meteen trammelant.

Je kunt hier alleen per helikopter of boot komen. De regering houdt hier haar conferenties en vliegt dan in. Ze zijn hier op het eiland echter niet echt geliefd.

Zelfs Pim’s stijgbeugels zijn van touw gemaakt.

Selfie van onze gids Yasmin.

Zo wordt houtskool gemaakt. Veel mensen hebben hier wel gas, maar er wordt ook veel op open vuur gekookt. We zien keer op keer vrouwtjes van ver gevorderde leeftijd, met grote ladingen houtskool los op het hoofd.

Dit is een reden waarom de regering hier niet geliefd is. Een ‘ondernemer’ wilde hier een resort beginnen. Voordat er een steen gemetseld was, werd wel al dit hek geplaatst, zodat het duidelijk was voor wie er hier gebouwd ging worden en wie er buiten gehouden moest worden. Er is nooit een steen gemetseld, maar wie ruimt het nutteloze hek op?

Soms kom je een tegenligger tegen.

Deze bouwsels, die je overal naast de huizen ziet staan, zijn de keukens.

We vertrekken uit Jamaíca om 09.00 en kunnen gelukkig de zeilen hijsen.
Pas om 23.00 gaat het niet meer en moet de motor aan.

Er zit één rif in en we hebben een kleinere fok erbij gezet.

Haïti om 05.00 uur ‘s ochtends.

We komen in de buurt van het eiland onder Haïti, dat populair is in de cruisersgemeenschap. Alleen overtuigde zeilboten hier, geen motorboten.

Schitterend gezicht, die lokale boten.

De veerboot naar het vaste land doet er een uur over.

Krijteilandje ligt vóór de ingang van de baai mooi in de zon.

Er liggen een aantal schepen al voor anker, maar het is niet druk.

We zijn verrast om hier een Maasvlag te zien! Het is de Bellatrix van Kommer en Josien. ‘Maas Buitengaats!’

Het eerste bootje ( dugout ) komt al langs om zijn diensten aan te bieden. Volgens Josien komen er zo’n 50 per dag. Daar zullen we aan moeten wennen.

Ze hingen al met 3 uitgeholde boomstammen aan de Nelly Rose terwijl we nog aan het ankeren waren. Dat is best lastig. Ondertussen babbelen ze voortdurend in het Frans tegen je. Na een nachtje doorvaren kost het moeite om je te concentreren op al die nieuwe dingen.

Later op de avond worden we uitgenodigd voor een glaasje Champagne aan boord van de Bellatrix; ze vieren hun trouwdag! Kommer is al 2 x rond de wereld gevaren en gaat nu richting Belize.

Heerlijk geslapen tot er om 07.30 zachtjes geroepen wordt: ‘Captain, captain?’ Al snel komen de eerste bootjes aan peddelen met palmbladeren soms als roeispaan. We kopen wat langoustines, die in een netje aan de zwemtrap worden gehangen tot we de resterende kip hebben opgegeten.

Edison en Leones gaan samen met Pim aan het poetsen. Nelly Rose is er echt aan toe.

Hier is het hotel, waar we later nog naar toe zullen gaan.