Na een laatste week van nog even dit en nog even dat, het heerlijke weerzien met Adam, Leonie en Mees en Pieter zijn we bijna zover dat we kunnen vertrekken.
We houden nog een keer een familiedagje, waarop we naar het Scheeps Maritiem Museum gaan en een rondvaart maken met de pannekoekenboot, die een gigantistische ballenbak in het ruim heeft. De auto’s zijn verkocht en nu krijgen we dus geen bekeuringen meer.
Pim legt eindelijk zijn ei wat betreft de energievoorziening, het worden flexibele zonnepanelen bovenop de Bimini.
Dat betekent wel dat ze vanuit Italie moeten worden opgestuurd, want dat zijn de beste. Ons italiaanse schoonzusje Rosaria wordt volop ingeschakeld en verdraaid ze zijn de volgende dag in Rotterdam, waar Thomas van Zinschitz Yacht Service (Zie de links) ze komt ophalen om ze in het zeildoek te naaien. Groot respect voor de manier waarop hij dat doet ondanks allerlei tegenslag. De laatste avond klust hij er de elektrische verbinding nog even bij, terwijl wij van ons laatste avondmaal met de kinderen en kleinkinderen genieten.
Zaterdagochtend versiert Pim de boot en tankt het water nog even af.
Walter en Hanneke komen nog een notariële akte passeren en daarna volgt een prachtig vertrekfeest op “De Maas”.
Het is heerlijk weer met oostenwind, perfect!
Mees en Pieter delen onze visitekaartjes uit , het zijn statische stickers, die je op alle gladde ondergronden kunt plakken zonder dat ze sporen achterlaten! (www.partystickers.nl)
Bijna iedereen is in het rood gekleed, wat een zeer feestelijk accent geeft.
Zelf krijg ik alleen een laatste boterham met hagelslag door mijn keel. Aan boord verder alleen nutella, want die rotzooi wil je niet op hoeven te ruimen.
Leonie zingt samen met een onvoorbereidde en verkouden Pim het prachtige duet van de zeemeermin uit de musical “Aspects of Love” van A. Loydd Webber.
Fantastisch om iedereen nog even te zien! Klolslag 12.00 uur lopen we de deur uit en nemen op het steiger afscheid van onze naasten. Hoe zal het zijn als we de volgende keer Michieltje zien? Dan kan ie al zitten, oh, wat gaan we veel missen.
Harm helpt met het losgooien van de trossen en ‘ze zijn weg’ onder luid getoeter van alle boten in de veerhaven, indrukwekkend!
Terwijl de tranen over onze wangen biggelen, varen we al zwaaiend met Jelle onze opstapneef, die achter het roer staat langs al die lieve mensen.
Ik houd me vast aan de gedachte dat we in februari al weer terug zijn, maar dat duurt toch nog best een hele tijd.
Jelle stuurt de Waterweg af, terwijl wij het boek bekijken dat we hebben gekregen.
Plotseling komt er een watertaxi keihard aanscheuren met daarin Floor, Harm, Adam, Leonie, Walter, Bendel en de kleintjes! Een laatste vaar wel en zelfs Michiel zwaait mee, top is dit!
Eerst nog een poosje motoren en dan trekt langzaam de wind aan en kunnen we de zeilen bijzetten. Na een poosje wordt Jelle zeeziek en gaat de vissen voeren. Wij draaien wachten van 3 uur op en 3 uur af. De hoeveelheid sterren is echt ongelofelijk op zee.
De volgende ochtend is het weer lekker weer en als we net Dover voorbij zijn, doemt er op ramkoers een vissersbootje op om 10.00 uur. We varen er voor langs om niet in zijn netten te komen en zien dan ineens iemand zwemmen. Een badmuts met de Union Jack erop en enorme spierballen eronder! Helemaal geen vissersbootje, maar de begeleidingsboot van een kanaalzwemmer, die al 4 NM vanaf Dover is, maar nog een teringeind te gaan heeft. We geven hem een staande ovatie.
De wind is op en we motoren verder. Om 17.30 liggen we in het sluisje van Eastbourne, waar Jelle weer van boord gaat. Het was een schitterend begin van ons avontuur!
De volgende dag heerlijk gezeild naar Chichester en s’avonds nog een shandy en pint gedronken in de Yachtclub.
Iedereen hartelijk dank voor al jullie goede wensen en ook natuurlijk voor jullie bijdragen aan de buitenboordmotor!!

Familiefoto.

Nelly Rose, 23 juli

Woensdag 9 mei is onze Nelly Rose gedoopt door Floor. Zij wenste het schip en haar bemanning een behouden vaart en we hebben het evenement, evenals de boot, goed begoten. Daarmee is de volgende fase van ons leven definitief begonnen. We zijn met de voorbereidingen al geruime tijd bezig en er is behoorlijk wat geweest om mee bezig te zijn sinds wij rond de jaarwisseling onze nieuwjaarsbrief verzonden.
We hadden het huisje in Veere al verkocht en ons erbij neergelegd dat we Buggenum in handen zouden geven van een zeer gewaardeerde vriendin, die op het huis zou gaan passen. Alles was eigenlijk al geregeld, toen zich plotseling een jong stel met twee kleine kindjes aandienden, die belangstelling hadden voor het huis. Een leuk stel dat prima bij huis en dorp past. Begin februari werd de koop gesloten.
Dat plaatste ons voor een geheel nieuwe extra uitdaging. Waar zouden we gaan wonen? We hadden al bedacht, dat we in een portiek flat zouden willen wonen, omdat we daar het makkelijkste de deur achter ons dicht kunnen trekken als we op reis zijn. We wilden ook een wijds uitzicht, dus redelijk hoog. Makkelijk te bereiken voor kinderen en kleinkinderen en dicht in de buurt van openbaar vervoer, omdat we vanaf half augustus geen auto meer zullen hebben. We wilden niet overhaast beslissen, maar we hadden er ook geen zin in om de timing van het master plan aan te passen. Medio augustus willen we vertrekken en voor die tijd moet er nog veel gebeuren. De druk was dus groot om in korte tijd de onroerend goed markt door te spitten en de vele verschillende mogelijkheden met elkaar te vergelijken.

Een vaste telefoon hebben we niet meer, maar onze mobieltjes blijven bereikbaar. Ons gemeenschappelijke email adres blijft tiddens@home.nl
Wie ons iets wil sturen kan dat doen naar Pieter Tiddens. Theemsstraat 56. 2014 RZ Haarlem. Hij zal dan zorgen dat het op de juiste plek komt.

Natuurlijk moest er ook nog veel aan de boot gebeuren. We hebben ons deels opgesplitst, zodat het werk aan boot en flat door kon gaan, maar kort na de verhuizing konden we ons weer helemaal concentreren op de Nelly Rose. De flat is wel al gezellig, maar er staan nog ongeveer 25 van de 150 dozen ongeopend te wachten tot de maand juli. Die maand ga ik de laatste klussen op de Nelly Rose uitvoeren en gaat Hanneke het in Breda echt gezellig maken. Ik kom af en toe een dag voor het boren van gaten, maar zal me vooral wijden aan de kluslijst, die het leven van iedere zeiler schijnt te bepalen.

Vanaf 13 mei wonen we inmiddels aan boord. Tot eind juni zijn we aan het varen om de boot goed leren kennen. We voeren eerst een stukje lokaal in de buurt van Muiderzand om te kijken of alles functioneerde. Vrij snel daarna zijn we via de Six Haven naar IJmuiden gegaan vanwaar we de Noordzee zijn overgestoken naar Pin Mill aan de rivier de Orwell. Daar troffen we nog een stuk of 20 andere boten van ‘De Maas’, die ook meededen aan deze jaarlijkse zeiltocht. Met de bemanning van die schepen dineerden we ’s avonds op de Royal Harwich Yacht Club. We reisden ook nog naar Ipswich, voeren de rivier de Deben op naar Woodbridge.

Vandaar voeren we naar Oostende. Op die rit bleek dat Nelly Rose ook met veel wind een heerlijk schip blijft. Vanuit Oostende staken we de Noordzee weer over naar Ramsgate, vanwaar we vervolgens de Thames op voeren tot St. Katharine’s Haven, de marina bij de Tower bridge. We genoten een paar dagen van het heerlijke weer in London en voeren toen via Nieuwpoort en Blankenberge weer terug naar Nederland.
Daar toeren we nu wat rond om meer en meer vertrouwd te raken met het leven aan boord. We doen dit zonder al te veel vaste plannen. We laten ons leven door de wind, maar we willen wel mijlen maken. Dat bracht on vrijdag 8 juli in de Veerhaven in Rotterdam. Dat was een uitermate gelukkige keuze. Harm en ik keken zondag avond naar de Grand Prix van Canada terwijl Hanneke en Floor bezig waren om de laatste voorbereidingen te treffen voor de aanstaande bevalling van “Flopje”. We vertrokken redelijk vroeg weer naar huis, zodat het jonge stel bijtijds te kooi kon gaan voor de volgende werkweek van Harm. Wat een verrassing toen we de volgende dag gebeld werden en Harm en Floor ons vertelden dat Michiel Willem Robert die ochtend was geboren.
Dat geeft ons een heleboel extra tijd om te genieten van onze derde kleinzoon. Tot 28 juli kunnen we ons geheel concentreren op Michiel, maar we verheugen ons tegelijkertijd natuurlijk enorm op 28 juli. Die dag keren Leonie, Adam, Mees en Pieter met de Elena terug in Rotterdam na hun circumnavigatie. Van hun terugkomst in Nederland willen we een paar weken genieten alvorens op zaterdag 11 augustus 2012 om 12.00 uur zelf te vertrekken vanuit de Veerhaven in Rotterdam.
Leonie gaat ons helpen met het bevoorraden van de boot voor de eerste grote etappe, die ons zo snel mogelijk naar de Spaanse en Portugese kust zal brengen. Vandaar varen we via Madeira naar Las Palmas op de Canarische Eilanden. We willen daar rond 1 november aankomen. Op 25 november klinkt dan het startschot van de Atlantic Rally for Cruisers, waar wij aan deelnemen. Voor onze eerste grote oversteek vinden we het een prettig idee om die in dit los-vast georganiseerde verband te doen. De finish van de ARC is in St. Lucia. We gaan er van uit, dat we ongeveer 3 weken nodig zullen hebben voor de oversteek. We zullen dit spannende jaar besluiten op Dominica, een parel in het Caribisch gebied. Tegen de tijd dat we daar zijn hebben we vast ook een concreter beeld van onze plannen voor 2013.

Diegenen, die ons uit willen zwaaien zijn van harte welkom om met ons te
brunchen op zaterdag 11 augustus om 10 uur op de sociëteit van de KR&ZV de Maas, Veerhaven 1 te Rotterdam.

Wij zullen gesterkt door een voedzame en gezellige brunch exact om 12.00 uur de trossen losgooien. Graag voor 25 juli een mailtje aan tiddens@home.nl als u van plan bent om te komen.

Hartelijke groet,
Hanneke en Pim Tiddens
www.nellyrose.nl

Ik ben zo trots als een aap in een bananenrepubliek. Heb met de Nelly Rose mogen varen van 16 tot en met 22 mei 2012  naar de Wolverstone Marina voor een bezoek aan de Butt & Oyster waar we een enkel engels biertje gedronken hebben.

Vervolgens ‘s avonds in de Royal Harwich Yachtclub met de Rotterdamse Roei en Zeilvereniging een enkel glaasje genuttigd met wat engelse zetmelen onder het genot van bijvoorbeeld een aardige anekdote van een uroloog. Daags daarna naar Ipswich. Waar we een zwaan geschut hebben zien worden, of eigenlijk net niet want de sluismeester wachtte met de sluiten van de deuren tot de witte diva naar buiten was gespurt.

In Ipswich kwam Brian aan boord. Hij gaat meevaren bij de Atlantische oversteek. Een man met pijp die echt vloekt op het scheepje als het stormt. Een verteller in hart en nieren. Mooi gezelschap. Hier zie je hem staan in de Woodbridge Marina helemaal aan het eind van de rivier de Deben. Daar zijn we heen gevaren met Brian als loods. En dat was nodig. Twee uur voor hoog water de ingang nemen van de rivier, dan precies de vaargeul volgen en al gauw waren we met het grootste schip daar… Hanneke, Pim en Brian werden helemaal MMS meisje achting bij het zien van een wedstrijd van de Kadetten. Om precies op hoogtij bij de Woodbridge Marina aan te komen. De schipper nam de beslissing dat er genoeg water onder kiel zou zijn om over de betonnen muur te varen die bij eb het water in de haven ging houden. En alles klopte.

Vervolgens naar de Pub. Een bezoek aan de mooi gerestaureerde waterkrachtmolen en om de eigen biomachine op gang te houden ‘s avonds curry. Zeer Brits allemaal.

En nu komen de sterke verhalen. Maar het zijn geen sterke verhalen. Daags hierna richting Oostende. Alleen op de genua. Niet onder de 7 knopen geweest. Ging allemaal prima. Maar het ging wel steeds harder waaien. Al ras zaten we op 25 knopen. En niet veel later naar 30. Met uitschieters naar 35. 12 knopen hebben we gehaald. En Brian nam het roer in handen. Om te kijken of ie vriendjes met de Rose was. Dat vloeken kwam er af en toe uit als we van een golf de verkeerde kant op rolden. Of dat nou een manier is om vriendjes te worden… Maar dat werd dan weer gecompenseerd door zijn openhartige liefdesverklaring dat het een prachtschip is. De genua nog gereefd. Maar het bleef surfen naar Oostende. Na veertien uur zaten we daar het aankomstbiertje te nuttigen. En heb ik tot ieders schaamte het dek gekust. Want ik moest toch gepast afscheid nemen na zoveel genieten.

Voorgoed een Nelly Rose junk. Pieter Tiddens.

Nelly Rose is gedoopt en heeft al mooie tochten achter de rug. Het is een prachtschip en de zee ligt voor haar open!